19 Ιανουαρίου 2018

O Συριακός "βάλτος" και το Κουρδικό Ντόμινο

Το «προπατορικό αμάρτημα» των ΗΠΑ ήταν η στρατιωτική επέμβαση στο Ιράκ το 2003 υπό την καθοδήγηση του προέδρου Τζορτζ Γ. Μπους. Στην συνέχεια έχοντας παντελή άγνοια του ιρακινού γίγνεσθαι αγνόησαν επιδεικτικά το κενό εξουσίας που παρήγαγε η βίαιη απομάκρυνση του Σαντάμ Χουσεΐν καθώς και η πλήρη διάλυση του κρατικού μηχανισμού του Ιράκ.Η εξέγερση των Ιρακινών κατά των δυνάμεων κατοχής και της "εγκάθετης" Ιρακινής κυβέρνησης, καθώς και ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ Σιιτών και Σουνιτών αποτέλεσαν νομοτελειακή εξέλιξη της στάσης αυτής των ΗΠΑ.Τέλος το 2010 ολοκληρώνεται ο κύκλος των λαθών με την βιαστική, πρόωρη, σταδιακά πλήρη αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων, η οποία και βύθισε ολοκληρωτικά το Ιράκ στον εμφύλιο πόλεμο. Σε μια προσπάθεια να μην επαναλάβει το φιάσκο του παρελθόντος η Αμερικανική διπλωματία , δίνει στην στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ σε Ιράκ-Συρία μόνιμο χαρακτήρα.

18 Ιανουαρίου 2018

Γιατί είναι τόσο σημαντικό το καντόνι της Αφρίν;

Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) κατέχουν το 1/3 της Συρίας.Πρόκειται για μια γεωγραφική ζώνη ιδιαίτερης γεωπολιτικής σημασίας, υψηλής δε γεωστρατηγικής αξίας .Η Αμερικανική παρουσία (Αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις) στην περιοχή αυτή, αλλά και γενικότερα σε Συρία και Ιράκ λαμβάνει χαρακτηριστικά μονιμότητας.Η συνεργασία ΗΠΑ-Κούρδων-Αράβων κινείται πλέον σε  επίπεδο στρατηγικής συμμαχίας.Η στρατηγική αυτή συμμαχία αποτυπώθηκε σε πρώτο επίπεδο με τον συνεχώς αναβαθμισμένο στρατιωτικό εξοπλισμό των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), στις οποίες κυριαρχούν οι κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG)-παρακλάδι του PKK. Αποτυπώθηκε επίσης και με την αεροπορική κάλυψη που προσέφερε η Διεθνής Συμμαχία στην επιχείρηση με την κωδική ονομασία "Οργή του Ευφράτη" κατά του ΙSIS στην Συρία.

17 Ιανουαρίου 2018

Η στροφή Ερντογάν σε Κουρδικό ζήτημα (βρώμικος πόλεμος κατά Κούρδων) κατέστησε τις διαχωριστικές γραμμές MHP-AKP αδιόρατες. Η αναγκαιότητα πολιτικής επιβίωσης Μπαχτσελί κατέστησε μονόδρομο την πολιτική του συνεργασία-αφομοίωση με AKP. Η ριζοσπαστικοποίηση της τουρκικής κοινωνίας ως εκδηλώθηκε και με την άνοδο του HDP (Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών) αλλά και με το "κίνημα Ταξίμ" ήχησε ως καμπανάκι κινδύνου στην τουρκική δεξιά.Πυλώνας του φασιστικού ιδεολογήματος της τουρκικής δεξιάς ,(τόσο στην ισλαμική όσο στην κεμαλική έκδοση του) παραμένει η αρχή του κράτους-έθνους "«Το κράτος της Τουρκίας αποτελεί ένα αδιάσπαστο σύνολο του κράτους και του έθνους, του οποίου η γλώσσα είναι η Τουρκική»". Φυσικά απο την αρχή δεν αποκλίνει ούτε το "Καλό Κόμμα" της πρώην Γκρίζας Λύκαινας Μεράλ Ακσενέρ. Τα όσα λοιπόν θα λάβουν χώρα στον απόηχο της επίσημης πολιτικής συνεργασίας MHP-AKP (το MHP αποτέλεσε διαχρονικό δεκανίκι της πολιτικής του AKP) αποσκοπούν στο να διασφαλίσουν την επανεκλογή Ταγίπ Ερντογάν στο προεδρικό αξίωμα το 2019 απο τον πρώτο γύρο (ποσοστό 50+1%).

16 Ιανουαρίου 2018

Financial Times: Χαμένη η Τουρκία με το Φ.Α. της Α.Μεσογείου

Στα ενεργειακά δρώμενα της Ανατολικής Μεσογείου αναφέρεται σημερινό άρθρο γνώμης των Financial Times, με επίκεντρο τις προοπτικές της Αιγύπτου μετά και την ανακάλυψη του υπεργιγαντιαίου κοιτάσματος Ζορ το 2015. Μεταξύ άλλων, το άρθρο αξιολογεί τις εξαγωγικές επιλογές Κύπρου και Ισραήλ, ενώ αναφέρει πως η χαμένη της όλης υπόθεσης είναι η Τουρκία.

Η κρυφή ατζέντα του ευρωιερατείου

του Σταύρου Λυγερού  – Η πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας, που υπαγορεύει το ευρωιερατείο, από κοινού με το ΔΝΤ, και εφαρμόζουν οι διαδοχικές μνημονιακές κυβερνήσεις, επιχειρεί να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά, αφυδατώνοντας την πραγματική οικονομία. Αυτό, όμως, είναι αδύνατον. Είναι στοιχειώδες ότι η εισροή δημοσίων εσόδων έχει διάρκεια μόνο όταν προέρχεται από λογική φορολόγηση των εισοδημάτων και της κατανάλωσης, εάν δηλαδή προέρχεται από τον παραγόμενο πλούτο.

Η πολύτιμη ομολογία του Ντιμιτρόφ

του Σταύρου Λυγερού  –Ο Σλαβομακεδόνας υπουργός Εξωτερικών Ντιμιτρόφ έχει δίκιο όταν λέει ότι η χρήση του όρου “Μακεδονία” δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της Ελλάδας. Πράγματι, πρόκειται για μια γεωγραφική περιοχή, η οποία στους νεότερους χρόνους εκτείνεται πέραν της ελληνικής Μακεδονίας, στη FYROM και στην επαρχία Πιρίν της Βουλγαρίας. Ο όρος “Μακεδονία” μπορεί να είναι ελληνικός, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως η χρήση του είναι αποκλειστικό προνόμιο της Ελλάδας. Και ο όρος “Ευρώπη” είναι ελληνικός, αλλά κανείς Έλληνας δεν διανοήθηκε να ισχυρισθεί πως δεν πρέπει να τον χρησιμοποιούν τα άλλα έθνη της Γηραιάς Ηπείρου.

Άλλο ευρωπαϊσμός άλλο ευρωπάθεια

του Λαοκράτη Βάσση  – Συζητώντας για το μέλλον της Ευρώπης δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είμαστε, εντός μάλιστα Ευρωζώνης, μετανεωτερική αποικία. Που σημαίνει πως είναι κατάφωρα παραβιασμένη η ισοτιμία της παρουσίας της Ελλάδας στην ΕΕ. Χωρίς να ταυτίζουμε Ευρώπη και ΕΕ, πρέπει να προσεγγίζουμε σωστά τη σχέση Ελλάδας-Ευρώπης και συνακόλουθα Ελλάδας-ΕΕ. Γνωρίζοντας πως η ευρωπαϊκότητα δεν είναι για μας προσκτώμενη (ή υπό πρόσκτηση), αλλά σύμφυτη ιδιότητά μας. Υπό την έννοια πως είναι εν πολλοίς ελληνική η εννοιολογική συγκρότηση του ευρωπαϊκού δυτικού πολιτισμού.

30 Οκτωβρίου 2017

Η εξαφανισμένη έκθεση για τον πόλεμο του 40

Το φθινόπωρο του 1946 σε έναν από τους θαλάμους του Νοσηλευτικού Ιδρύματος Μ.Τ.Σ, επί της Βασιλίσσης Σοφίας, διαδραματιζόταν μια περίεργη εικόνα. Μια γυναίκα θλιμμένη καθόταν δίπλα σε έναν κλινήρη άνδρα που ενώ οι γιατροί έδειχναν απαισιόδοξοι για τις αντοχές της καρδιάς του, εκείνος ήταν μανιακά προσηλωμένος στο γράψιμο ενός...βιβλίου. Λες και ο τρόμος να μην τελειώσει και να μην μάθει ο κόσμος αυτά που σκεφτόταν στα χαρτιά του ήταν μεγαλύτερος από τον επερχόμενο θάνατο. Ο απόστρατος πρώην Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Δημήτρης Καθενιώτης, κρατούσε την πένα της «αμαρτίας» και αυτό το γνώριζαν τόσο η σύζυγός του όσο και κάποιοι συνάδελφοί του. Τέσσερα μόλις χρόνια πριν, το 1942, όταν την κυβέρνηση είχε αναλάβει ο στρατηγός Γεώργιος Τσολάκογλου, είχε ανατεθεί στο στρατηγό Δημήτριο Καθενιώτη να συντάξει -με μια επιτροπή ανώτατων αξιωματικών- μια αναλυτική έκθεση που θα κατέγραφε τις ελλείψεις και τα επιτελικά λάθη του Ελληνκού Στρατού της κυβέρνησης Μεταξά κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο.

Η... θαμμένη «έκθεση Καθενιώτη» για το 1940

  Η «έκθεση Καθενιώτη» συντάχθηκε ενώ ακόμη ήταν νωπά τα γεγονότα. Τεκμηριώνεται με τα στρατιωτικά ντοκουμέντα της εποχής, που υπήρχαν ακόμη και δεν είχαν «πειραχτεί». Βασίζεται, ακόμη, στις μαρτυρίες-καταθέσεις των διοικητών των μεγάλων μονάδων, οι οποίοι ζούσαν την εποχή εκείνη.
Το βασικό συμπέρασμά της είναι κατηγορηματικό και βασίζεται σε αρχεία: η Ελλάδα δεν ήταν μόνο «απαράσκευος» για τον πόλεμο στρατιωτικά, αλλά η ανώτατη ηγεσία της αποδείχτηκε ανίκανη.

13 Οκτωβρίου 2017

Πριν από 4 ώρες Περισσότερα Η Μάχη της Ηλεκτρικής και οι πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής

Με μια καθυστέρηση 73 χρόνων τιμήθηκε ουσιαστικά ένα κορυφαίο ιστορικό γεγονός που αφορά την ιστορία της παραγωγής ενέργειας στη χώρα μας. Η ημέρα (13 Οκτωβρίου 1944) που τα αντιστασιακά ένοπλα σώματα του ΕΛΑΣ απέτρεψαν την καταστροφή του εργοστασίου της Ηλεκτρικής στο Κερατσίνι από τους Γερμανούς κατακτητές που αποχωρούσαν. Η τιμητική αναγνώριση συνέβη με τη φετινή  καθιέρωση της 13ης Οκτωβρίου σε επίσημη αργία για τη ΔΕΗ. Υλοποιήθηκε έτσι η εκτίμηση του τότε διευθυντή της Ηλεκτρικής: «… Κλαίμε μαζί σας τους ένδοξους νεκρούς και η μνήμη τους, ας είσθε βέβαιοι, δεν θα σβηστεί από το χρόνο που φθείρει τους θνητούς…»Η σωτηρία της Ηλεκτρικής οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής (Ίωνες, Πόντιοι, Καππαδόκες κ.ά.) που είχαν εγκατασταθεί από το 1922 σ’ εκείνες της συνοικίες του Πειραιά (Κερατσίνι, Κοκκινιά κ.ά.) και επάνδρωσαν τα τμήματα του ΕΛΑΣ που έδωσαν τον μεγάλο αγώνα.

Γιατί η πολιτική μας ελίτ φοβάται τον ναζισμό;

Του Αλέξανδρου Ασωνίτη,-  Έχει να κρύψει κάτι, φοβάται κάτι, τι συμβαίνει; Ή είναι απλώς η παροιμιώδης αδιαφορία τους για την θέση της Ελλάδας στον σύγχρονο κόσμο και την Ιστορία; Πώς μπορούν να εξηγηθούν οι επιλογές της κυβέρνησης για τον εορτασμό –πάλι καλά- της απελευθέρωσης της Αθήνας από τους Ναζί, στις 12 Οκτωβρίου 1944;    Τότε που τα γερμανικά καμιόνια κατέβαιναν την Πανεπιστημίου και δεν καταδεχόταν ΚΑΝΕΙΣ ν’ ασχοληθεί μαζί τους (δείτε τα σχετικά κινηματογραφικά επίκαιρα), ενώ στην Ιταλία οι Ιταλοί προπηλάκιζαν τους αποχωρούντες τέως συμμάχους τους Γερμανούς. Έτσι ή κάπως έτσι αθωώθηκε η Ιταλία, και κανείς Ιταλός δεν καίει σημαίες τους ούτε μιλάει για Ιταλαράδες.

24 Αυγούστου 2017

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ Βιβλίο 3. Κεφάλαιο 82 Για όσα έγιναν, γίνονται και θα γίνουν…

1. Σ’ αυτές τις ακρότητες έφτασε ο εμφύλιος πόλεμος και προκάλεσε μεγάλη εντύπωση, γιατί ήταν ο πρώτος που έγινε. Αργότερα μπορεί να πη κανείς ότι ολόκληρος ο Ελληνισμός συνταράχτηκε, γιατί παντού σημειώθηκαν εμφύλιοι σπαραγμοί. Οι δημοκρατικοί καλούσαν τους Αθηναίους να τους βοηθήσουν και οι ολιγαρχικοί τους Λακεδαιμόνιους. όσο διαρκούσε η ειρήνη δεν είχαν ούτε πρόφαση, αλλά ούτε και την διάθεση να τους καλέσουν για βοήθεια. Με τον πόλεμο, όμως καθεμιά από τις αντίπαλες πολιτικές παρατάξεις μπορούσε εύκολα να βρη ευκαιρία να προκαλέση εξωτερική επέμβαση για να καταστρέψη τους αντιπάλους της και να ενισχυθή η ίδια για ν’ ανατρέψη το πολίτευμα.

Αλήθειες και ανακρίβειες για την περίοδο 1941-1949


Ένα κείμενο του πατέρα μου:  
Κριτικάροντας το Δεξιό δωσιλογισμό και την πλαστογράφηση της ιστορίας που επιχειρεί το ΚΚΕ
Ένα ενδιαφέρον κείμενο το πατέρα μου δημοσιεύτηκε υπό τον τύπον επιστολής στην εφημερίδα «Πρώτη Σελίδα» του Κιλκίς με αφορμή τον βανδαλισμό (από ακροδεξιούς προφανώς) του αγάλματος ενός αντάρτη με την αφαίρεση της αφιερωματικής πινακίδας «Στον αντάρτη του «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΔΣΕ».  
Παράλληλα -με το θάρρος του αυτόπτη μάρτυρα- θίγει και το ζήτημα της φύσης του ΔΣΕ (Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας), που σήμερα αποτελεί ένα μέσο χειραγώγησης και πειθαναγκασμού από την νέα ηγεσία του ΚΚ, με την κάλυψη του ηλίθιου συνθήματος που εφηύραν οι πολιτικοί απόγονοι του Κολιγιάννη και του Φλωράκη:  «Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, εμείς θα νικήσουμε». Όλο αυτό πραγματοποιείται στο πλαίσιο της (ανιστόρητης και ύποπτης) επιστροφής στους στόχους της δεκαετίας του ’20 με σχήματα και λόγο που προκαλούν θυμηδία στους γνωρίζοντες την ιστορία της Ελλάδας. Σαφώς το εγχείρημα των νεοσταλινικών ηγετών εντάσσεται σε μια ιδιαίτερη κρίσιμη εποχή αμηχανίας και πόλωσης που διέρχεται η νεοελληνική κοινωνία. Και έχει ως θύματα τα νέα παιδιά που αλλοτριώνονται αναζητώντας ένα σύστημα αλήθειας, που  το «ανακαλύπτουν» είτε στο ονειρικό παρελθόν που κατασκευάζουν οι πονηροί ηγέτες του ΚΚ, είτε στις εθνικιστικές ονειρώξεις που καλλιεργούν οι εγκληματίες νεοναζί της Χρυσής Αυγής, είτε οι νεοφιλελεύθεροι εξτρεμιστές της απόλυτης κυριαρχίας της αγοράς, είτε τα φρικιά που υλοποιούν το αντικαπιταλιστικό όνειρο με παιδιάστικους και απεχθείς χουλιγκανισμούς.
Παραθέτω το κείμενο στη συνέχεια:

Ο Κουτσούμπας, οι Πόντιοι και ο άμοιρος Μαρξισμός….

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΣΥΜΕΛΑ ΠΑΝΤΖΑΡΤΖΗΜια ερμηνεία του ποντιακού δράματος προσπάθησε να δώσει Ο γ.γ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, στη διάρκεια του χαιρετισμού του στο 19ο Συναπάντημα της Νεολαίας των Ποντιακών Σωματείων, στην «Παναγία Σουμελά». Φαντάζομαι ότι το κείμενό του του το έγραψαν κάποιοι από την Επιτροπή Ιστορίας της Κ.Ε., γνωστότερος των οποίων είναι ο φίλτατος Αναστάσιος Γκίκας. Ο οποίος σ’ ένα βιβλίο που έγραψε κατά παραγγελία αφού αιτιολόγησε τις σταλινικές διώξεις  (1937-1949) κατά των Ποντίων, αλλά και των άλλων μειονοτήτων, στο τέλος -αναφερόμενος στο Ποντιακό Ζήτημα- έγραψε με σαφήνεια ότι οι Πόντιοι με το κίνημα για την πολιτική τους χειραφέτηση, πρακτόρευαν ιμπεριαλιστικά συμφέροντα εις βάρος της Τουρκίας, η οποία αντιστάθηκε με το «εθνικοαπελευθερωτικό» κεμαλικό κίνημα. Με δύο λόγια, ο Γκίκας υποστήριξε ότι στην Ποντιακή Τραγωδία ο (ακροδεξιός, ρατσιστής, παρακρατικός δολοφόνος) Τοπάλ Οσμάν ήταν το θετικό στοιχείο και οι Πόντιοι (αντάρτες αλλά και άμαχοι) το αρνητικό. Οπότε δικαίως και νίκησαν οι κεμαλικοί…

23 Αυγούστου 2017

Ο Ερντογάν έβαλε φωτιά στην κάλπη

Σαν βραδυφλεγής βόμβα έχει αρχίσει να λειτουργεί στη Γερμανία η παρέμβαση του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν εν όψει των ομοσπονδιακών εκλογών στις 24 Σεπτεμβρίου, με τη δήλωση προς τους συμπατριώτες του που έχουν τη γερμανική υπηκοότητα να μην ψηφίσουν τα κυβερνητικά κόμματα, Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες, ούτε τους Πράσινους, κάνοντας λόγο για εχθρούς της Τουρκίας.
Η επίδραση που θα έχει η «γραμμή Ερντογάν» στους Τούρκους μετανάστες είναι αμφίβολη, καθώς έχει φέρει σε αμηχανία τις περισσότερες τουρκικές κοινότητες, όμως στη γερμανική κοινή γνώμη έχει βαρύνει πολύ το κλίμα για τις γερμανο-τουρκικές σχέσεις και κατ' επέκταση για τις σχέσεις της Ε.Ε. με την Αγκυρα.Πριν κοπάσουν οι αντιδράσεις για την υπόθεση του Ντογάν Ακανλί, που συνελήφθη στην Ισπανία ύστερα από σήμα των τουρκικών υπηρεσιών στην Interpol, αλλά έχει αφεθεί ελεύθερος υπό όρους μέχρις ότου τελειώσει η διαδικασία του αιτήματος έκδοσης, που προεξοφλείται ότι θα απορριφθεί από τις ισπανικές αρχές, αναζωπυρώθηκαν οι αντιδράσεις για τη σφήνα Ερντογάν στις ομοσπονδιακές εκλογές.